Waarom doe je eigenlijk vrijwilligerswerk?

Die vraag hoor ik vaker weleens. Betekent dat eigenlijk: waarom doe je iets voor nop? „Es gibt nichts Gutes, außer man tut es.“ In het Nederlands zou je dit citaat van de Duitse dichter Erich Kästner kunnen vertalen met: Goed is niet dat wat je zegt maar wat je doet. Dus, door alleen maar over goede dingen te praten, ben je nog geen goed mens.

Daarom span ik me in voor goede doelen, omdat het goed voelt, om goede dingen met en vooral voor anderen te doen. Het klinkt wellicht klef maar het geeft me een geweldig gevoel als ik iets kan bereiken voor een goede doel, voor een dier in nood, voor een queere persoon die het zwaar heeft of überhaupt voor iemand die niet lekker in zijn/haar vel zit. En ja, dat kost me flink wat tijd want ik moet natuurlijk ook nog werken voor de kost.

Voor het COC ben ik al rond 30 jaar actief. Begin van de jaren 2000 was ik dan bijna 10 jaar voorzitter van COC Eindhoven en regio. Kleine twee jaar geleden heb ik die rol weer op me genomen. Na 6 jaar in de Eindhovense gemeenteraad kan ik nu ook zeggen dat het een goede keuze was: enerzijds heel concrete acties uitzetten, individuele mensen ondersteunen maar soms ook beleid in de stad verbeteren – dat me een grotere kick dan het beoordelen van bestemmingsplannen. Bij het COC werk ik dagelijks voor en met prachtige mensen aan een inclusieve regio Eindhoven waarin iedereen zichzelf mag zijn. Wat een mooi streven!

Maar het kan allemaal ook kleinschaliger: toen ik in 2017 in de Rochusbuurt ben komen wonen, bleek dat onze buurtkrant Het Rochusnieuws op omvallen stond. Samen met andere enthousiaste vrijwilligers maken we nu zo’n 6 kranten per jaar. Hiervoor schrijf ik meestal een of twee artikelen en heb ook nog een fotoquiz. Ja, dat kost me wat tijd maar ik schrijf graag en leer elke keer weer nieuwe mensen in mijn wijk kennen. Op die manier voel ik mezelf ook steeds prettiger in mijn eigen wijk terwijl onze lezers kunnen lezen en zien wat er allemaal gebeurt in hun omgeving.

Nadat ik in 2022 afscheid nam als raadslid begon ik als vrijwilliger bij de nieuwe dierenopvang in Eindhoven, Stichting ROZE. Na enkele maanden op de meldkamer werd ik lid van de Raad van Toezicht, een gremium dat het reilen en zeilen van de jonge organisatie op afstand begeleidt. Sinds 2024 ben ik zelfs bestuurder van dit dierenasiel met dierenambulance omdat het dierenwelzijn heel belangrijk voor me is. Hoe wij als mensen met dieren omgaan, laat goed zien wat voor mensen we echt zijn. En toen we onlangs met ca. 150 betaalde en onbetaalde krachten onze kerstviering hadden, was ik best een beetje trots op wat we samen allemaal hebben bereikt.

En dan is er nog de Fakkeltocht! Ik kan me nog herinneren aan het begin toen er in Solingen een huis in brand was gestoken. Vreselijk als wij niet met elkaar om kunnen gaan. Nadat de Fakkeltocht in 2024 niet doorging en het onzeker was of een doorstart mogelijk was, ging ik samen met vele andere geweldige mensen de uitdaging aan: Nu is er zelfs een Stichting Fakkeltocht met enthousiaste mensen die op 24 december op het Wilhelminaplein willen laten zien dat verbinden, vertrouwen, vrede en respect de kernwaarden van onze samenleving zouden moeten zijn.

En ja, ik heb ook nog twee honden uit het dierenasiel. Zoals gezegd: Es gibt nichts Gutes, außer man tut es. Wat is jouw drijfveer in het leven?